Początki pasji
W wieku sześciu lat zacząłem interesować się astronomią a był to rok 1968. Pewnego zimowego wieczoru mój Ojciec zabrał mnie na spacer. Pamiętam że tego dnia była piękna gwieździsta noc, dość spory mróz, a księżyc był chyba w pełni bo śnieg odbijał jego popielato srebrzysty blask, a ja miałem wrażenie że odbijają się w nim gwiazdy. Lata mijały zacząłem chodzić do szkoły podstawowej.
Tak jak każdy z nas nauczył się tam czytać i pisać i liczyć. Kiedyś w księgarni naukowo technicznej w centrum warszawy przy ulicy Świętokrzyskiej zobaczyłem na wystawie książkę o tematyce astronomicznej. Na jej okładce był widoczny nasz Układ Słoneczny. Niestety nie pamiętam już tytułu tej książki. Warto wspomnieć, że książki w tych latach nie były tak ładnie wydawane jak dzisiaj. Również pamiętam jak kiedyś od pewnego pana dostałem książkę tym razem w języku angielskim. Miała ona sztywną kolorową okładkę a na niej był pradawny człowiek, który siedział na brzegu jaskini i oglądał piękne rozgwieżdżone nocne niebo.
Będąc małym chłopcem często obserwowałem gwiazdy, było w nich coś co mnie bardzo pociągało. W wieku 12 lat otrzymałem w prezencie moją pierwszą wojskową lornetkę 7x50, i dzięki niej mogłem ujrzeć więcej szczegółów na naszym nocnym niebie. Od razu zakochałem się w księżycu i jego pięknych kraterach, zauważyłem też, że niektóre gwiazdy migoczą inne nie. Kupując parę książek o tematyce astronomicznej , między innymi Poradnik Miłośnika Astronomii, dowiedziałem się, że gwiazdy które nie migoczą są planetami, a najbliższą nam gwiazdą jest Słońce W poradniku było wiele wiele innych bardzo ciekawych informacji. Astronomia to kopalnia wiedzy. Tam z pewnością kryje się wiele zagadek pytań i odpowiedzi na trudne pytania.
Czy jakaś forma inteligencji nas zauważa raczej to niemożliwe Ziemia ma zaledwie średnicę 12756 kilometrów i jest zaliczana do planet małych. W naszej galaktyce jest praktycznie nie widoczna, czy jesteśmy jedyną formą inteligencji na świecie, w tej chwili na to pytanie nikt nie zna odpowiedzi".
CDN...
